Od jakiegoś czasu zauważam coś ciekawego w rozmowach o pracy.Nie w oficjalnych komunikatach, nie w firmowych postach.Raczej w komentarzach, rozmowach na boku, cichych wyznaniach. Ludzie nie mówią: „Nienawidzę swojej pracy” . Mówią raczej: „ Czuję, że jestem ciągle w trybie on.” „Nie mogę się skupić, bo każdy czegoś ode mnie chce.” „Jestem zajęta cały dzień, ale nie wiem, co tak naprawdę dowiozłam.” I bardzo często, gdy zajrzymy pod powierzchnię, pojawia się jeden wspólny wzor